زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

212- (Hakikati) İnkâr edenlere dünya hayatı süslendirildi. (Onlar) inananlarla (bu dünyada) alay ederler. Oysa (ilahi azaptan) korunup, sakınan (o inanalar) kıyamet gününde onlardan (makamca çok) üstündürler. Allah, dilediğine hesapsız rızık verir. (Bakara:212)

KUREYŞ SÛRESİ


لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ

1-Kureyşin güvenliği için

Îlaf, Bu kelime “e-le-fe” den türemiştir. Manası “sevmektir. Bu kelime; dağıldıktan sonra bir araya gelmek, bir şeyi âdet haline getirmektir. îlâf, antlaşmak, antlaşma yap­mak, anlaşmak, kaynaşmak de­mektir. Ortak düşman Ebrehe karşısında Kureyş’liler bir araya gelmiş ve putları ile dolu Kabe’yi korumuşlardır.

-------------------------------------------------------------------

إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاء وَالصَّيْفِ

2-Onların kış ve yaz yolculuklarında güvenliği için

Îlâf, mastarının tekrarı için şu söylenebilir. Birincisinde Rabbimiz genel olarak Kureyş’in birlik ve güvenlik içinde yaşadığına işaret etmiştir. İkincisinde ise bu güvenliğin ticarete yansıması olarak antlaşmalar yapıp rahat bir şekilde ticaret yapmalarını işaret etmiştir.

Rıhlet, Göç, sefer de­mektir. Özellikle zorlama olmadan yapılan seferler anlamına gelir. Bu kökten diğer kelimelerde de rahatlık vurgusu vardır. Rahl: Otururken rahat edebilmek için devenin üzerine konulan şeydir. Rahle de rahat okumak manasında konmuş bir isimlendirmedir.

Mekke’de ticari göç; kışın Yemen’e yazın Şam’a yapılırdı ayrıca Hacc ve umre göçü ile insanlar senede iki defa kafileler şeklinde Kâbe’ye gelirlerdi. Seferler Mekke’ye dinî, ticarî ve sosyal hareketlilikler getirirdi. Ticaretin olmazsa olmazı olan güvenlik ve huzur vurgusu yapılmaktadır.

-------------------------------------------------------------------

فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ

3-Artık bu Beyt’in Rabbine kul olsunlar.

Rab: Burada “sahip” demektir. Araplar bu evin sahibi derken “rabbe hezel beyt” derlerdi.

Beyt: Ev demektir. Çoğulu “buyût” şeklinde gelir.

Bu beyte değil veya bu beytin içine doldurduğunuz putlara değil sizi yasaları ile kabenin coğrafi konumu ile güvende tutan, Din yolu ile doyuran ortak düşmanlar ile bir araya getirip emin kılan alemlerin Rabbi olan Allah’a aracısız kulluğa davet edilmiştir.

-------------------------------------------------------------------

الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ

4-O ki, onları açken doyurdu ve onları korkudan emin kıldı.

Min: Burada bedel içindir. Yani Mekke şartlarında açlığa tehdit ve tehlikeye maruz kalmak doğaldı. Buna rağmen Allah onları korudu.

Cu’in: Bu kelime aşırı açlık ifade eder. Mece’atu: Kıtlık zamanını bildiren bir kelimedir.

Havf: Korku demektir. Zıttı emn/güvendir. Bilinmezliğin oluştuğu korkudur dünyevi ve uhrevi olarak kullanılmıştır. 2. ve 4. ayeti birlikte okuduğumuzda Allah onları kışın açlıktan ve yazında korkudan emin kılmıştır.


 
Eklenme Tarihi : 7.7.2018 15:48:37
Okunma Sayısı : 167